کاغذ خوشنویسی

کاغذ خوشنویسی در نگاه اول شاید تنها یک بستر سفید برای اجرای مرکب به نظر برسد؛ اما برای یک خوشنویس، انتخاب کاغذ به اندازه انتخاب قلم یا مرکب اهمیت دارد. این انتخاب، مرز بین یک اثر هنری ماندگار و تمرینی است برای روان شدن دست. در این مقاله ضمن آشنایی با انواع کاغذ، نکاتی کاربردی برای انتخاب بهترین بستر ارائه خواهیم داد؛ با کاغذ کرمانی همراه باشید.

انواع کاغذ خوشنویسی خام و پخته

انواع کاغذ خوشنویسی از لحاظ نحوه "آهاردهی" یا "سایزینگ" قابل تفکیک می باشند. این ویژگی در واقع به فرایند افزودن مواد افزودنی به خمیر کاغذ و در نتیجه میزان جذب مرکب اشاره دارد. بر اساس این ویژگی با دو دسته کلی از کاغذها مواجه هستیم:

کاغذهای خام:

این کاغذها جذب بالایی دارند و مرکب به سرعت در آنها نفوذ می کند. همین ویژگی باعث می شود که برای سبک های خاص و آزاد مانند خط شکسته نستعلیق یا نقاشی های قلمویی ایده آل باشند. استفاده از این کاغذها برای مبتدیان دشوار است؛ زیرا کنترل حرکت مرکب و جلوگیری از پرزدار شدن یا پخش شدن آن نیازمند مهارت بالایی می باشد.

کاغذهای پخته یا آهاردار:

این کاغذها با موادی مانند زاج پردازش می شوند تا جذب مرکب در آنها کاهش یابد. همچنین، سطحی صاف تر و سفت تر دارند و برای کار های ظریف و دقیق که نیاز به خطوطی کاملا مشخص و بدون انحراف دارند، انتخاب اول هستند. این کاغذ، برای اجرای کارهای نهایی و حرفه ای بسیار مناسب تر است.

از تمرین تا شاهکار: کاغذ مناسب هر مرحله

انتخاب کاغذ خوشنویسی نه تنها به سبک کار، بلکه به هدف آن نیز بستگی دارد. خوشنویس های حرفه ای معمولا از دو دسته کاغذ برای کارهای خود استفاده می کنند:

۱. کاغذ تمرین:

کاغذ خوشنویسی برایتمرین باید مقرون به صرفه و در عین حال، کیفیت قابل قبولی داشته باشد. کاغذ های لایه گذاری شده گزینه مناسبی برای این کار هستند. این کاغذها سطحی صاف و تا حدودی شفاف دارند. در نتیجه، به شما اجازه می دهند با قرار دادن آنها روی خطوط راهنما، به راحتی تمرین کنید. همچنین، کاغذ های تحریر معمولی با گرماژ ۸۰ گرم، به شرط استفاده از مرکب های با ویسکوزیته مناسب می توانند گزینه ای اقتصادی برای تمرین روزانه باشند. کاغذ هایی مانند مائو بیان (Mao Bian) که از الیاف بامبو ساخته می شوند، نیز به دلیل بافت صاف و جذب مناسب، گزینه ای محبوب برای تمرین با قلمو هستند.

۲. کاغذ برای اثر نهایی:

وقتی یک اثر پس از تمرین و تکرار زیاد توسط هنرمند خلق می شود، اثر نهایی باید روی کاغذ های مرغوب که خود سه دسته هستند، اجرا گردد: 

·       کاغذهای پرس گرم:

این کاغذ ها با عبور از غلتک های داغ، سطحی بسیار صاف و یکدست پیدا می کنند. این ویژگی آنها را به بهترین گزینه برای اجرای کارهای دقیق با قلم های پهن تبدیل می کند و خطوطی شارپ و بی نقص ارائه می دهد.

·       کاغذهای پرس سرد:

این کاغذها بافتی دانه دانه دارند و به مرکب اجازه می دهند تا حالتی هنری پیدا کند. این نوع کاغذ بیشتر برای کارهای ماژولار و حروف نگاری های آزاد با قلمو مناسب است.

·       کاغذهای کهنه با درصد بالای پنبه یا کتان:

این کاغذها که در وزن های بالا مثلا ۳۰۰ گرم تولید می شوند، نه تنها سطحی عالی برای اجرای اثر فراهم می کنند، بلکه به دلیل اسیدی نبودن، در طول زمان زرد نشده و خراب نمی شوند و ماندگاری اثر شما را تضمین می کنند.

سخن پایانی

انتخاب نوع کاغذ خوشنویسی به نیاز شخصی افراد بستگی دارد. با درک تفاوت های کلیدی مانند آهار، بافت و گرماژ، می توانید بهترین بستر را برای سبک و هدف خود بیابید. این انتخاب هوشمندانه، نه تنها کیفیت کار شما را بالا می برد، بلکه لذت خلق یک اثر هنری را دوچندان می کند.